Ik ben altijd al gefascineerd door relaties. Familie, vrienden, studenten e.d. Je gaat met iedereen een relatie aan. En bij iedereen gedraag jij je op een bepaalde manier.

Ik lees en luister boeken over familie systemen en oude zielen, doe familie opstellingen en systemisch werk (zowel zelf ondergaan als bij mensen in de praktijk en weekenden) en luister veel naar de verhalen van mensen met wie ik werk in de praktijk of lessen. En het valt mij op dat de relaties met mensen iets in gang zet van onszelf. Hoe we kijken naar ons doen en laten. En hoe we ook reageren op anderen.

Maar nu we nog in de kerstvakantie zitten, hebben we vaak meer contact met onze familieleden. En dat zet iets in gang bij mensen.

De afgelopen dagen bevond ik mij tussen familie. Eigen familie, aangetrouwd, ooms en tantes. Ik ben van het observeren en luisteren en dan valt op dat iedereen vrij automatisch weer in zijn of haar “rol” stapt die je in de familie ingenomen hebt. In de ogen van je ouders blijf je altijd het kind of de jongere die je vroeger was (met al jouw goeie en slechte eigenschappen) Voor je broers of zussen (of schoonfamilie) ben je ook nog degene die je in de maling kan nemen of die je op stang kan jagen.

Alleen nu wil ik je een vraag stellen?

Ben jij nog wel dezelfde persoon als jaren geleden? (of zelfs al van een maand geleden)

Ik absoluut niet meer! Door al die jaren studie, persoonlijke ontwikkeling, coaching en mijn reis door de fysieke en mentale ongemakken heen (vind ik net wat vriendelijker klinken) ben ik anders naar dingen gaan kijken en dingen anders gaan doen. Zo ook naar het verleden. 

En toch betrapte ik mijzelf erop dat ik door in de woning te zijn waar ik geboren ben met mensen die ik niet vaak zie er van alles in mij gebeurde en ik regelmatig even van binnen moest grinniken omdat ik een gedachten of een beeld kreeg van vroeger wat natuurlijk gelijk een gevoel opriep. Maar het viel mij ook op hoe voor mij bepaalde puzzel stukjes op hun plek vielen. Dingen die ik als jong kind al waarnam (of observeerde) maar er toen geen betekenis aan kon geven. Hoe dingen eigenlijk heel logisch zijn vanuit de energie of het familiesysteem maar in het dagelijks leven of met onze mentale mind niet echt te bevatten is. 

Ik blijf bij veel mensen uit mijn familie toch dat kleine meisje wat al heel jong in het ziekenhuis lag en erg gevoelig is met haar gezondheid en emoties (dus dan krijg je een opmerking van: ach ja dat zal wel lastig zijn met jouw gezondheid/lichaam of red je dat allemaal wel?) En dat terwijl ik daar nu geen last van heb.

Of ik hoorde iemand een opmerking tegen een ander maken onder het mom van een grapje waarbij een zwakke plek uit het verleden nog even naar boven gehaald wordt. Of iemand werd klunzig genoemd in het verleden en laat natuurlijk uitgerekend iets vallen of knoeit waardoor de opmerking niet kan uitblijven: jij bent ook altijd zo klunzig!

Waarschijnlijk komen er bij jou nu ook wel wat voorbeelden naar boven. Maar we vergeten dat we als mens wel degelijk kunnen veranderen. Dat die dingen die je vroeger niet zo goed kon je misschien wel verbeterd hebt (ik kon vroeger echt als een dom “blondje” uit de hoek komen bijvoorbeeld en ook mijn gezondheid heb ik enorm verbeterd) Dus hoe zou het zijn dat als je bij familie (of welke relatie dan ook) bent en je zelf eens observeert hoe jij reageert op een ander. Plak jij gelijk een stempeltje op iemand? Neem jij de tijd en aandacht om eens te observeren of te vragen hoe iemand nu is? Is die persoon nog steeds die kluns of doet die persoon nog zo “onnozel”?  En zo ja? Wat maakt het uit? Laat diegene in zijn of haar waarde en zie die persoon voor wie die is.

En kijk ook eens hoe jij dingen doet? Doe jij bij familie/mensen dingen die je normaal eigenlijk niet meer doet? Hoe komt het dat je dan op een soort van automatische piloot reageert? Dat betekent niet dat jij je hoeft te laten kwetsen of mensen over jouw grenzen heen hoeft te laten gaan, alleen maar omdat het familie is en het altijd al zo was. 

Jij kan veranderen wat jij niet meer wilt of hoe je met dingen omgaat of erop reageert.Maar jij kunt ook veranderen hoe jij naar mensen kijkt en op hen reageert (waardoor diegene misschien weer anders op jou reageert)

Ik was wel verbaasd toen iemand uit mijn familie zei: Ja Monique ik zie je wel op Facebook allemaal goeie tips delen en zie dat jij je hart volgt. Dat vind ik zo knap van je!

Zo zie je dat mensen soms wel jouw verandering waarnemen, al heb je het zelf niet in de gaten dat zij dat van jou zien.

Maak elke dag een betere versie van jezelf zodat je voor de mensen om je heen misschien een inspiratie kan zijn. En in ieder geval dat je zelf steeds meer kan genieten van jouw eigen gezelschap met al jouw goeie en minder goeie kwaliteiten.