Ken je dat gevoel dat je jezelf een schop onder je kont mag geven? En dat had ik niet alleen nodig om deze blog te schrijven, want er kwam gewoon geen letter op “papier” . Eigenlijk zat ik deze zomer in een soort van slome energie. Ik had de praktijk 2 weken dicht in augustus en ondanks dat ik niet op vakantie ging en alleen mijn yoga lessen gaf, kreeg ik een soort van: doe maar rustig aan gevoel. Daar is op zijn tijd niks mis mee, alleen merk ik dat het mij geen goed doet.

Aangezien mijn gezin in de zomerperiode veel werkt en hun werktijden tot in de nacht zijn, is het in de ochtend erg stil in huis. Ik ben een echt ochtend mens dus meestal vroeg wakker. Dus toen ik in mijn rustig aan modus zat, kon ik natuurlijk niet hun “nacht” rust gaan verstoren door in de ochtend veel lawaai te maken. Een goed excuus om niet veel te doen. Beetje lezen, social media afstruinen, serie of documentaire kijken, rustig op de bank zitten enz. En als iedereen wakker was is het natuurlijk bijkletsen bij een bakkie koffie. Tegen de tijd dat ik gewassen en aangekleed was had ik eigenlijk geen zin meer om wat te ondernemen. Dan zei ik ook tegen mezelf: geeft niks, je hebt toch vakantie?! En het hete weer is ook een goed excuus geweest.

Ik weet niet hoe het bij jou is, maar als ik vaker dit soort joggingbroeken-dagen heb dan kak ik helemaal in. Na een drukke week/periode is het fijn om zo’n dag te hebben en energie op te laden. Als dit langer dan 1 dag duurt voel ik heel langzaam mijn energie wegvloeien. Normaal herpak ik mezelf wel weer, nu duurde het wat langer. Want toen mijn vakantie voorbij was bleef ik een beetje in die slome energie zitten. Ik probeerde zo lang mogelijk in bed te blijven liggen om zogenaamd energie op te laden, beweging was niet echt nodig want door de yoga lessen die ik geef kreeg ik toch genoeg beweging!? En zo kon ik er nog wel een paar verzinnen.

Het leuke in mijn werk met mensen in de praktijk en op de yoga mat is dat ik op dat soort momenten een spiegel voor gehouden krijg. Er komen thema’s naar boven in de les of in gesprekken waarbij ik mezelf dan hele wijze dingen hoor zeggen. Dus om de daad bij mijn eigen wijze woorden te voegen ben ik ruim 2,5 weken geleden weer begonnen met mijn ochtend zuiveringsritueel. Deze heb ik in de Deugden-yoga docentenopleiding geleerd. Het bestaat uit mantra’s (klanken/woorden), ademhalingsoefeningen en als ik genoeg tijd neem voeg ik daar meditatie en wat yoga houdingen aan toe. De korte versie van dit ritueel is ongeveer 10-15 minuten en uitgebreider tot een half uur. Na een paar dagen merkte ik al weer zo’n verschil. Ik krijg meer energie van minimaal die 10 minuten te besteden dan om langer in bed te blijven liggen. Ook merk ik dat ik beter in mijn energie zit en veel minder snel overprikkeld ben gedurende de dag. Hierdoor krijg ik meer gedaan, ben beter gefocust en voel mij vrolijker en ben meer bewust wat ik zelf nodig heb. Door dit begin te maken was voor mij ook weer makkelijker om andere goede gewoontes toe te voegen aan mijn dag.

De schop onder mijn kont heeft dus geholpen, nu de deugden: discipline, toewijding en zelfzorgzaamheid toepassen om het ook te blijven doen. Ik denk dan altijd aan een uitspraak die ik geleerd heb tijdens mijn bijscholingen als docent: korte pijn – lang geluk. Het is soms even doorbijten in de ochtend om eerder op te staan (zeker nu het in de vroege ochtend later licht wordt) maar ik heb er de hele dag profijt van.

Neem eens even de tijd om rustig te zitten (of staan of liggen). Haal wat bewuster adem. Voel hoe jouw lichaam aanvoelt. Is je hoofd rustig of juist druk? En als je even zo de tijd genomen hebt om jezelf waar te nemen, wat zou je willen veranderen of willen doen? Als je duidelijk hebt wat je graag zou willen, dan kan je actie ondernemen.

Welke vragen zou je jezelf kunnen stellen?

• Wat heb jij nodig om tot actie te komen?
• Welke bijdrage kan jij vandaag zijn om jouw dag prettiger te maken?
• Wat kan jij vandaag anders doen dat een verschil maakt in jouw energie?
• Welke adviezen geef jij misschien aan andere mensen die je zelf ook op zou kunnen/mogen volgen?
• Welke korte pijn kan jij doorstaan om daarna meer gemak/geluk te ervaren?
• Wie of wat kan jou ondersteunen om dichter bij jouw doel te komen?

Als iets belangrijk voor je is, dan vind je een weg. Als het niet belangrijk genoeg is, heb je excusses.